Farby akrylowe, olejne i ich mistrzowie cz.3 – Guercino

Giovanni Francesco Barbieri alias Guercino urodził się w 1591 roku w miejscowości Cento pod Bolonią. Był to włoski malarz, mistrz malujący obrazy olejne epoki wczesnego baroku. Jego osobliwy przydomek nadanu mu przez to, że artysta miał zeza w jednym oku. Jego początkowi to głównie canvas zdobione farbami z manierą Caravaggia. Około roku 1607 wybrał się do Wenecji i tam poznał twórczość mistrza Tycjana. Następnie wyjechał do Rzymu, gdzie poznał szkoły Carraccich i Domenichino. Docenił go sam papież Grzegorz XB zlecając mu do wykonania obrazy w stylowych ramach. Po powrocie do Cento jego styl i zainteresowania całkowicie zmieniły się i zaczęły bardziej przypominać szkołę bolońską. Właśnie w Bolonii Barbieri spędził ostatnie lata swego życia. Głównym tematem jego prac były motywy religijne, sporadycznie też mitologiczne. Byly pełne patosu oraz dramatyzmu. Większość z nich stanowią wielkie ścienne kompozycje zrobienie na wyposażenie kościołów. Znanych jest około setki jego prac. W Galerii Malarstwa Włoskiego i Francuskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie mieści się jeden obraz Barbieriego – Św. Franciszek słuchający muzyki anielskij.